
// آشپزی روسی
شیشلیک
شیشلیک گوشتی است که روی سیخ کشیده و روی زغال پخته میشود. این واژه در آغاز به گوشت بره گفته میشد، اما امروز گوشت گوساله، مرغ، ماهی و سبزیجات را نیز به همین شیوه میپزند. گوشت را در مایهای ترش، مانند سرکه، شراب خشک یا آب میوه، همراه با پیاز و ادویه مزهدار میکنند و در نتیجه غذای آماده آبدار و خوشعطر میشود. شیشلیک را داغ سرو میکنند، معمولاً همراه با سبزی، سبزیجات و سسها، و در سنت قفقازی نان لواش هم به آن افزوده میشود.
شیشلیک خوب را نه مجموعهای از ادویهها، بلکه صبر در برابر زغالی تعیین میکند که باید تا رسیدن به گرمایی یکنواخت خاکستری شود.
// مواد لازم
- گوشت بره
- گوشت خوک
- مرغ
- پیاز
- سرکه
- فلفل سیاه
- سبزی
// پیشینه تاریخی
این واژه از زبانهای ترکی وارد زبان روسی شده است: کلمهٔ «شیش» به معنی سیخ است و با واژهٔ «شیشلیک» در زبان تاتاری کریمه پیوند دارد. در قرن هجدهم این واژه پیش از این در گفتار روسی به کار میرفت. واژهٔ «شامپور» نیز از زبان ارمنی یا گرجی و از واژهٔ سریانی «šаррūδā» (نیزه) آمده است. در قرن شانزدهم در روسیه گوشتِ برشتهشده روی سیخ شناخته شده بود؛ لاشهٔ کامل پرندگان و شکار را روی سیخ کباب میکردند، اما این غذا تنها از عهدهٔ ثروتمندان برمیآمد.
بنا بر یکی از روایتها، شیوهٔ پختن گوشت روی آتش آشکار بسیار کهن است و قومهای کوچنشین خاورمیانه و قفقاز ممکن است از این گوشت در آیینهای بتپرستی نیز استفاده کرده باشند. در قرن نوزدهم شیشلیک از راه قفقاز و کریمه در روسیه رواج یافت و در میخانههای مسکو بهعنوان خوراکی شهری و دلپذیر عرضه شد. در دوران شوروی شیشلیک بخشی از تفریح در طبیعت و سفرههای باغهای حومهٔ شهر شد. این غذا همچنین با جشنهای اول ماه مه و فصل هوای آزاد پیوند دارد. بسیاری آن را نماد مهماننوازی و پخت دستهجمعی میدانند، زمانی که جمعی از دوستان دور زغال گرد هم میآیند.























