اوالیباخ

// مواد لازم

• آرد گندم
• مخمر
• کفیر
• شیر
• کره
• پنیر اوستیایی

// آلرژن‌ها

گلوتنلاکتوز

// پیشینه تاریخی

اوالیباخ از پایهای کهن اوستیایی شمرده میشود؛ بنابر یک روایت، توصیف چنین پایهایی حتی در حماسه نارتها آمده است. پژوهشگران بر این باورند که این نام بومی و اصیل اوستیایی است و به معنای «پای پنیری» است. اوالیباخ یکی از سه پایی است که حتماً بر سفره جشن گذاشته میشود. این پایها را روی هم و به شکل دسته میچینند. عدد سه در سنت اوستیایی کامل و بینقص شمرده میشود و تفسیرهای آن از معنای این عدد متفاوت است: برخی آن را خدا، خورشید و زمین، برخی سه جهان و برخی آن را با تثلیث مقدس پیوند میدهند.

بر سفره یادبود دو پای میگذارند و سومی را برمیدارند؛ این نشانهٔ آن است که درگذشته جهان زندگان را ترک کرده است. پایهای دیگری که بر سفره آورده میشوند بسته به فصل و مناسبت تغییر میکنند، اما اوالیباخ در این سه‌گانه ثابت میماند. پنیر محصول اصلی اقتصاد اوستیایی بود و همیشه در خانه در دسترس بود، از این رو به مغز اصلی پایها تبدیل شد و این امر، جایگاه آیینی بالای پای پنیری را توضیح میدهد. زنان به طور سنتی پایها را میپختند و نه تنها دستور پخت، بلکه هنجارهای آیینی را نیز رعایت میکردند. با این حال، اوالیباخ را میتوان در روزهای عادی نیز پخت، نه فقط برای جشن.