// آشپزی آدیغه‌ای

مِژاجِه

مِژاجِه نانی ذرت‌ای به اندازهٔ یک ماهیتابه است. کیرژین را به اندازهٔ کف دست می‌پزند. واژهٔ «چوریک» گاه به کیرژین و گاه به مِژاجِه اطلاق می‌شود. این نان را هم گرم می‌خورند و هم سرد؛ نان سرد را مانند نان معمولی می‌برند. نان گرم را می‌توان از وسط دو نیم کرد، کره و پنیر دودی درونش گذاشت و سپس در شیر سرد فرو برد.

مواد این نان ساده است، اما طعم آن تا حد زیادی به همراهی بستگی دارد که با آن سرو می‌شود.

// مواد لازم

آرد ذرت
آب

// پیشینه تاریخی

نام این نان به شکل‌های گوناگون به کار می‌رود. مِژاجِه به اندازهٔ ماهیتابه پخته می‌شود، اما کیرژین که چوریک نامیده می‌شود، به اندازهٔ کف دست است. به نظر می‌رسد «چوریک» واژه‌ای عمومی باشد و مِژاجِه و کیرژین می‌توانند دو نوع متفاوت از نان تخت باشند.

شیوه‌های سرو آن نیز متفاوت است. گرم آن که از وسط دو نیم شده و کره و پنیر دودی درونش گذاشته می‌شود تا آب شوند، و با شیر سرد خورده می‌شود، از محبوب‌ترین روش‌هاست. آن را تازه از تنور هم می‌خورند و وقتی سرد شد، مانند نان می‌برند.

مِژاجِه

// مواد لازم

// پیشینه تاریخی

چطور در خانه بپزیم

// مواد لازم

// مراحل

مِژاجِه

// مواد لازم

// پیشینه تاریخی

// مواد لازم

// مراحل

شاید این‌ها را هم دوست داشته باشید