چورک آبخازی

// مواد لازم

• آرد ذرت
• آب
• نمک

// پیشینه تاریخی

شغل سنتی آبخازها کشاورزی و دامداری بود، از این رو محصولات مزرعه و فرآورده‌های لبنی همواره جایگاه مهمی بر سفره داشتند. ذرت پایه‌ی تغذیه‌ی روزانه شد: از آرد آن، ماماليگا پخته می‌شود که در عمل جای نان را می‌گرفت.

از همان آرد، چورک نیز پخته می‌شود — نان‌های تخت ساده و سریع بدون خمیرمایه. این نان با عسل شیرین می‌شود و سیرکننده و با طعم برجسته می‌گردد. در کنار چورک، در آشپزی خانگی نان ذرت پخته‌شده‌ای به نام اهامپال نیز وجود دارد. این دو غذا نشان می‌دهند که ذرتی که وارد مصرف روزمره شد، ستون مطمئن سفره‌ی خانوادگی گشت.