Русский
English
Español
العربية
Հայերեն
Azərbaycan
简体中文
Français
Deutsch
हिन्दी
Indonesia
Italiano
日本語
한국어
فارسی
Polski
Português
Türkçe
// Kuchnia azerbejdżańska
Lula kebab
Wydłużone kiełbaski z mielonej baraniny z cebulą i tłuszczem z tłustego ogona owcy, nabijane na szerokie płaskie szpikulce i smażone nad węglami. W środku soczyste, z zewnątrz lekko chrupiące. Podawane na lawaszu z obręczami czerwonej cebuli posypanymi sumakiem, czasem z pomidorami upieczonymi na węglach i zieleniną.
Lulekebab to potrawa kuchni krajów Bliskiego Wschodu, mielone mięso nabite na szpikulec i upieczone na węglach.
// Składniki
- Baranina
- Tłuszcz z tłustego ogona owcy
- Cebula
- Sól
- Czarny pieprz
- Kminek
- Sumak
// Rys historyczny
Nazwa według jednej z wersji pochodzi od arabskiego słowa «kebab», oznaczającego pieczone mięso, i tureckiego «lüle», czyli «rurka» lub «cygaro», co dość trafnie oddaje kształt potrawy. Danie znane jest pod różnymi nazwami w wielu krajach, od Bałkanów po Iran. Najbardziej rozpowszechniony jest jego zakaukaski wariant, który w tradycji azerbejdżańskiej uchodzi za potrawę narodową. W czasach sowieckich lula kebab na stałe zagościł w menu szaszłykarni i restauracji kuchni narodowej.
Farsz do lula kebab trzeba długo wyrabiać i uderzać nim o miskę, około 5–15 minut, aby stał się lepki i jednolity i nie spadał z szpikulca w ogień. Tłuszcz z tłustego ogona owcy nadaje kiełbaskom soczystości. Przed smażeniem farsz schładza się, by lepiej trzymał kształt. Klasyczne podanie: lula kebab układa się na lawaszu, obok kładzie się krążki cebuli, sumak, zieleninę i czasem pomidor upieczony na węglach. W jednej z azerbejdżańskich tradycji lula kebab podaje się razem z bułką lawaszową, w którą się go zawija.
