Русский
English
Español
العربية
Հայերեն
Azərbaycan
简体中文
Français
Deutsch
हिन्दी
Indonesia
Italiano
日本語
한국어
فارسی
Polski
Português
Türkçe
// آشپزی ایرانی
میرزاقاسمی
میرزاقاسمی یک پیش‌غذا یا غذای اصلی سبک ایرانی است که از بادمجان تهیه می‌شود. بادمجان را روی آتش باز، کبابی یا در فر کباب می‌کنند تا پوستش سیاه شود و گوشتش نرم گردد. سپس گوشت بادمجان را با سیر، گوجهفرنگی و زردچوبه له می‌کنند، با تخممرغ مخلوط کرده و گرم سرو می‌کنند. طعمش ملایم و کمی دودی است و بافتش شبیه کشک بادمجان غلیظ با تخممرغ است. به‌طور سنتی همراه با نان میل می‌شود و با تکه‌ای نان، ته‌مانده آن را از بشقاب برمی‌دارند؛ در شمال ایران با برنج سرو می‌شود.
میرزاقاسمی غذایی گیاهی از آشپزی ایرانی است که با تکه‌ای نان از بشقاب برداشته و خورده می‌شود.
// مواد لازم
- بادمجان
- سیر
- گوجهفرنگی
- تخممرغ
- زردچوبه
- روغن گیاهی
- نمک
// آلرژن‌ها
// پیشینه تاریخی
این غذا با استان گیلان، در کرانه دریای خزر در شمال ایران، پیوند دارد. بر اساس یک روایت، محمد قاسم‌خان، حاکم رشت در زمان ناصرالدین‌شاه (۱۸۴۸–۱۸۹۶)، آن را ابداع کرد و نام غذا به افتخار این حاکم گذاشته شد. او که در آشپزی تجربه‌گرایی می‌کرد، روزی با ترکیب بادمجان، گوجهفرنگی و سیر به طعمی رسید که به آن علاقه پیدا کرد. او این غذا را در سراسر گیلان رواج داد و پس از انتصابش به حکومت استان فارس، آنجا هم گسترش یافت.
روایت دیگری می‌گوید که این غذا شاید حدود سال ۱۸۶۰ میلادی، پس از سفر سفیر ایران به سن‌پترزبورگ، پدید آمده است. بر اساس این روایت، واژه «میرزا» به اصالت اشرافی اشاره دارد و «قاسمی» به نام محمد قاسم‌خان. این فقط یک حدس است. در گیلان میرزاقاسمی را با برنج و در سایر نقاط ایران با نان سرو می‌کنند. نوعی از این غذا که به جای بادمجان از کدو استفاده می‌شود، «کدو قاسمی» نام دارد. این غذا گیاهی است و اغلب به‌عنوان پیش‌غذا یا شام سبک خورده می‌شود.
