شکربوره

// مواد لازم

• آرد گندم
• کره
• تخم‌مرغ
• خامه ترش
• مخمر
• بادام یا فندق
• پودر قند
• هل

// آلرژن‌ها

گلوتنلاکتوزتخم‌مرغ, آجیل

// پیشینه تاریخی

شکربوره را برای جشن نوروز می‌پزند که نشانهٔ آمدن بهار و تازه‌شدن طبیعت است. این شیرینی همراه با پاخلاوا و گوغال از خوراکی‌های الزامی سفرهٔ عید به شمار می‌رود. در آذربایجان قاعدهٔ نانوشته‌ای هست: اگر پاخلاوا و گوغال روی سفره باشد، شکربوره هم باید کنارشان باشد. اغلب آن را دسته‌جمعی می‌پزند: پیش از عید چند نسل از زنان یک خانواده گرد هم می‌آیند و ده‌ها عدد از آن را می‌سازند و این روز به رویدادی خانوادگی بدل می‌شود. نقش را با انبرک مخصوصی به نام ماغغاش روی شکربوره می‌زنند و گاهی از روی همان نقش می‌توان فهمید که چه کسی آن را ساخته است.

بنابر یک روایت، نام آن از واژه‌های فارسی «شکر» به معنای قند و «بوره» به معنای پیچیده‌شده یا پرشده گرفته شده است. روایت دیگری آن را از ترکی «شکر بورک» یعنی بورک شیرین می‌داند؛ ترکمانان ترک‌تبار داغستان این شیرینی را شکرتیخما می‌نامند. زنان جمکات شکربوره را در تولد، خواستگاری و عروسی می‌پزند و در گذشته آن را برای سفر برمی‌داشتند، زیرا مدت زیادی ماندگار است.