
// آشپزی آبخازی
آجیکا
خمیری غلیظ و تند از فلفل قرمز، سیر، گشنیز و سبزیهای معطر که بهطور سنتی روی سنگ کوبیده میشود. آن را با گوشت، مچادی و پنیر سرو میکنند. انواع مختلفی دارد: قرمز، سبز و خشک. آجیکای کلاسیک آبخازی گوجهفرنگی ندارد؛ گوجهفرنگی بعدها در سسهای فروشگاهی رایج شد.
آچئی-چیکا: نان و نمک، سلامی برای خوشامدگویی.
// مواد لازم
- فلفل قرمز
- سیر
- گشنیز
- اوچو-سونلی
- سبزیهای معطر
- نمک
// پیشینه تاریخی
در زبان آبخازی «آجیکا» به معنای «نمک» است و این واژه آبخازی به شمار میرود. آبخازیها این ادویه را «آپیرپیل-جیکا»، یعنی «نمک فلفل»، مینامیدند و واژه «آجیکتساتسا» به معنای نمکی است که با چیزی کوبیده شده باشد. همچنین سلام «آچئی-چیکا» وجود دارد که به معنای تحتاللفظی «نان و نمک» است و با عبارت روسی «خلب-سول» (نان و نمک) مقایسه میشود.
فن تهیه و دستور آن به غرب گرجستان، سامگرِلو و آبخازیا برمیگردد که در آنجا انواعی مانند آجیکای مگرلی و سبز وجود دارد. در سال ۲۰۱۸ آجیکا در فهرست میراث فرهنگی ناملموس گرجستان ثبت شد. بر اساس یکی از روایتها، چوپانان نمکی را که برای گوسفندانشان به کوهستان میبردند با فلفل مخلوط میکردند تا دزدیده نشود. این افسانهای است که از نظر تاریخی تأیید نشده است.























