
// آشپزی ارمنی
لحمعجین
لحمعجین یک نان نازک خمیری است که روی آن یک لایهی یکنواخت از مخلوط گوشت چرخکرده، پیاز، گوجهفرنگی، فلفل، سیر و سبزی پهن میشود و سپس آن را میپزند تا لبههایش ترد شود. در نسخهی ارمنی، خمیر را با ماست یا کفیر ورز میدهند، به همین دلیل نرم است و مخلوط روی آن کمی آبدار و تند و معطر درمیآید. این غذا معمولاً به شکل لوله پیچیده میشود و با لیمو، سبزی یا ماست سرو میشود. اغلب آن را «پیتزای ارمنی» مینامند، هرچند طبق سنت در آن نه پنیر وجود دارد و نه سس گوجهفرنگی به معنای معمول.
لحمعجین نه فقط یک غذا، بلکه بخشی از زندگی روزمره به شمار میرود که هر خانواده نسخهی خود از مغز غذا و ضخامت خمیر را به نسل بعد منتقل میکند.
// مواد لازم
- آرد گندم
- کفیر یا ماست
- گوشت بره
- گوشت گاو
- پیاز
- گوجهفرنگی
- فلفل دلمهای
- سیر
- سبزیهای معطر
- رب گوجهفرنگی
// آلرژنها
// پیشینه تاریخی
نام لحمعجین، یا لحمعجون، از عبارت عربی «لحم بالعجین» به معنای «گوشت با خمیر» گرفته شده است. قدیمیترین اشارههای مکتوب به این غذا به ادبیات آشپزی سوریه در قرون وسطی مربوط میشود که در آن دستور تهیه، گوشت چرخکردهای توصیف شده که روی خمیر نازک پهن و در تنور پخته میشود. نانهای مغزدار در شرق قرنها تهیه میشدهاند و این غذا یکی از نمونههای این سنت است. در آشپزی ارمنی لحمعجین چنان جا افتاده که مدتهاست آن را غذای ملی میدانند. در ارتش شوروی در دههی ۱۹۶۰ میلادی، به لطف بازگشتکنندگان از شهر حلب سوریه، شناخته شد.
ویژگیهای منطقهای نیز وجود دارد. در لبنان به مغز غذا شیرهی انار اضافه میکنند و در سوریه سماق. در آرتساخ، طبق روایتهای مردمی، نازکترین نانها را میپزند که در چند لایه پیچیده میشوند. این غذا را با ماست یا تان سرو میکنند و در ترکیه سنتاً با دوغ نوشیده میشود. لحمعجین بیشتر در روزهای هفته پخته میشود، نه بر سفرهی جشن. تهیهی آن سریع است و بدون روغن، به همین دلیل غذایی سیرکنندهی خانگی به شمار میرود. میزان تندی را با مقدار فلفل تنظیم میکنند و این امکان را به هر خانواده میدهد که طعم دلخواه خود را انتخاب کند.























