Ուզբեկական հաց (նոն)

// Բաղադրիչներ

• Ցորենի ալյուր
• Խմորիչ
• Ջուր
• Աղ
• Սերմ կամ սև քունջութ

// Ալերգեններ

ԳլյուտենՔունջութ

// Պատմական տեղեկանք

Այստեղ հաց թխել են շատ վաղուց՝ արդեն հարյուրավոր տարիներ, և ժամանակի ընթացքում բաղադրատոմսը գրեթե չի փոխվել։ Կլոր ձևը հին ժամանակներից համարվել է կյանքի նշան, քանի որ առանց արևի և հացի երկրի վրա կյանք չկա։ Հացի վրա նախշը դրվում է չեկիչ կոչվող կնիքով, որը ծակում է խմորի կենտրոնը, որպեսզի այն թոնրի պատերին չփքվի։ Նախշով կարելի է ճանաչել հացթուխին, իսկ հացի ձևով և հաստությամբ՝ քաղաքը, որտեղ այն թխվել է։ Սամարղանդի նոնը փոքր է և խիտ, Խիվայինը գրեթե հարթ է և նախշազարդ։

Հացը համարվում է կենդանի և սրբազան, ուստի այն կոտրում են ձեռքերով և ոչ թե դանակով կտրում։ Հյուրասիրությունը մերժելը, ներառյալ հացը, համարվում է անհարգալից վերաբերմունք տանտիրոջ նկատմամբ, և հացը երբեք չեն դնում գլխիվայր։ Ըստ հավատալիքի՝ գլխիվայր դրված հացը փակում է տան դռները երջանկության և բարօրության առաջ, ուստի այն դնում են նախշը վերև։ Հացը ինչ-որ մեկի հետ կիսելը հնագույն ժեստ է միասնության և վստահության, ուստի հացը դրվում է խնջույքի սեղանի կենտրոնում։