
// Հայկական խոհանոց
ալանի
Ալանին հայկական արևելյան քաղցրավենիք է՝ չորացրած ծիրանից, որը ցորենի թելին են հյուսում և արևի տակ չորացնում։ Կորիզի փոխարեն ներսը լցնում են մանրացված ընկույզի խառնուրդ՝ շաքարով, դարչինով և հալվայով։ Համը քաղցր է, համեմունքային, ընկույզի փափկությամբ։ Սովորաբար ուտում են ձմռանը՝ որպես բնական քաղցրավենիք՝ առանց թխելու։ Ալանին պատրաստում են նաև չորացրած թզից և չհասունացած սպիտակ ծիրանից, հանդիպում են նաև եզակի տարբերակներ՝ տանձից, չամիչից և լոլիկից։
Արարատյան դաշտի հյութալի, թավշյա, վարդագույն շառագունած կեղևով և ձյունասպիտակ միջուկով ծիրանները Հայաստանի visiting card-ն են։
// Բաղադրիչներ
- Ծիրան
- Ընկույզ
- Շաքար
- Դարչին
- Հալվա
- Մեղր
// Ալերգեններ
// Պատմական տեղեկանք
Հայկական խոհանոցում ալանին համարվում է արևելյան քաղցրավենիք, որը պատրաստվում է հասած, բայց կոշտ ծիրանից։ Պտուղները կեղևազերծում են, մեկից երկու ժամ ծծումբով ապականում, ապա փռում արևի տակ։ Երբ ծիրանները չորանում և կնճռոտվում են, կորիզը զգուշորեն հանում են և լցնում ընկուզային խառնուրդը, որից հետո պտուղը մի փոքր սեղմում են, թելին հյուսում և օդում լրիվ չորացնում։
Քաղցրավենիքը լավ է պահպանվում, ուստի ավանդաբար ուտում են ձմեռային ամիսներին։ Ալանին մտնում էր Մասլենիցայի նվերների մեջ․ տղաները գրպաններից հանում էին չորացրած մրգեր և քաղցրավենիք ու բաժանում երեխաներին, որոնք իրենց երկրում նման բան չէին տեսել։ Ալանին մինչ այժմ վաճառվում է շուկաներում, թեև ավանդական չորացման եղանակները աստիճանաբար փոխարինվում են ավելի արագ արդյունաբերական մեթոդներով։ Ալանին կապվում է Արարատյան դաշտի հետ, որտեղ աճեցվում են ծիրաններ, որոնք համարվում են Հայաստանի visiting card-ը։ Քաղցրավենիքը տարածված է Հայաստանի արևելյան շրջաններում, մասնավորապես Գեղարքունիքի մարզում, և պատրաստվում է գարնան վերջին և ամռան սկզբին՝ ծիրանի հավաքման ժամանակ։























